7 maja Sąd Najwyższy wydał uchwałę, w której odpowiedział na niektóre pytania Rzecznika Finansowego. Ustalił w niej zasadę prawną, zgodnie z którą w razie nieważności umowy kredytu roszczenia banku i kredytobiorcy należy traktować niezależnie. Nie następuje ich automatyczna kompensata. W praktyce oznacza to, że sąd wydając wyrok, powinien zasądzić wszystko co kredytobiorca zapłacił bankowi.
Do tej pory były wątpliwości, czy sąd „sam z siebie” powinien pomniejszyć zapłacone przez kredytobiorcę kwoty o udzielony mu wcześniej kredyt (wówczas w pozwie należałoby występować tylko o różnicę), czy też powinien oceniać tylko zgłoszone roszczenie klienta i nie dokonywać żadnych kompensat (wówczas w pozwie należałoby występować o wszystko).
Ta druga opcja uzyskała potwierdzenie Sądu Najwyższego.
Na szczęście w pozwach przyjmowałam tę właśnie strategię z czego bardzo się cieszę!
JEŚLI CHCESZ ZAPYTAĆ O PORADĘ W SPRAWIE KREDYTU FRANKOWEGO – skontaktuj się jak najszybciej!
