Ostatnio zapadły 2 korzystne dla frankowiczów wyroki TSUE dotyczące przedawnienia – w dniu 22 kwietnia i 10 czerwca 2021 r.
Prawo każdego kraju wyznacza terminy przedawnienia roszczeń o zapłatę. Ma to zwiększać bezpieczeństwo i stabilizację, zapobiegać odkładaniu w nieskończoność decyzji o wystąpieniu na drogę sądową. W różnych krajach terminy mają różną długość. Trybunał nie kwestionuje samego przedawnienia, uznaje je za rozsądne. Akceptując przedawnienie i wyznaczone terminy, należało odpowiedzieć na pytanie – od kiedy należy je liczyć? Każdy termin ma swój koniec, ale i początek. W niektórych krajach Unii Europejskiej terminy przedawnienia były na tyle krótkie i liczone od takiego momentu, że zanim kredytobiorca zorientował się, że umowa ma wady, już było po przedawnieniu części roszczeń. Taką sytuację uznano za wadliwą. TSUE orzekł, że nie można początku biegu przedawnienia liczyć od dnia wskazanego przez przepisy danego kraju, jeśli kredytobiorca nie mógł wówczas wiedzieć, że umowa kredytu ma wady i nieuczciwe zapisy.
Przekładając to na nasz grunt – 10 letni termin przedawnienia roszczeń kredytobiorców przeciwko bankom nie może być liczony ani od dnia zawarcia umowy kredytu, ani od dnia zapłaty każdej z rat. Raty zapłacone ponad 10 lat przed wniesieniem pozwu nie powinny być uznane za przedawnione.
W sprawach moich klientów wnosiłam zawsze o zapłatę wszystkich rat i innych opłat, nie ograniczając żądania pozwu do rat zapłaconych 10 lat wstecz. Praktyka ta uzyskała teraz oficjalne potwierdzenie! Dzisiaj też odebrałam wyrok wydany na posiedzeniu niejawnym (covid) w całości zasądzający na rzecz mojej klientki wszystkie raty i opłaty ubezpieczeniowe, które zapłaciła mBankowi od 2007 roku!
